Youth (วัยวุ่นรัก)

มีบางครั้ง…ที่ๆ เราอยากไปที่สุด กลับเป็นที่ๆ เราเดินอ้อมไกลที่สุด

ตอนนี้กำลังชอบดูซีรีส์ไต้หวันเรื่อง “Youth” ในแอพ MONOMAX เรื่องราวของ “ซูหยงซิน” เด็กนักเรียนม.ปลาย หน้าตาธรรมดาคนหนึ่งที่ได้รับมอบหมายจากครูให้ไปตามเพื่อนที่นั่งข้างๆ กลับมาเรียน

“ตู้หย่าซิว” เขาไม่ค่อยมาโรงเรียน หยงซินเคยได้ยินกิตติศัพท์ความเกเรของเขามามากจนเธอไม่อยากยุ่งด้วย แต่เพราะขัดครูไม่ได้จึงต้องออกไปตามหาเขาจนเจอ

วันนั้นเองที่หยงซินได้คุยกับหย่าซิวจริงๆ แต่เหตุการณ์วุ่นวายในร้านเกมส์ทำให้สมุดบันทึกที่หยงซินเขียนล้อเลียนเพื่อนทุกคนในห้องหล่น…และหย่าซิวเก็บได้ เขาใช้มันเป็นเครื่องมือออกคำสั่งกับหยงซิน ถ้าไม่อยากถูกเปิดเผยกับเพื่อนๆ ว่าเธอเขียนอะไรบ้างลงไปในสมุด

หยงซินแสนจะขัดใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เธอทั้งรำคาญที่เขาชอบมาใช้และจู้จี้จุกจิก ทำไมคนแบบนี้ถึงได้ป๊อบในกลุ่มเด็กผู้หญิงนะ หยงซินคิด…แค่เพราะหน้าตาดี แต่นิสัยไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ

แม้กระทั่ง “กาวหยี่ส่วน” ดาวโรงเรียนที่ดีพร้อมทุกอย่างทั้งหน้าตาและฐานะทางบ้านก็ยังเข้ามาเป็นเพื่อนกับหยงซินเพราะอยากให้เธอเป็นแม่สื่อให้ หยงซินยอมทำตามเพราะอยากเป็นเพื่อนกับหยี่ส่วนจริงๆ

คิดไม่ถึงว่าเมื่อหย่าซิวไม่เล่นด้วย หยี่ส่วนจะโกรธจนถึงขนาดแกล้งเธอ…

นี่เป็นซีรีส์ฉบับนักเรียนโดยแท้ เนื้อเรื่องพูดถึงมิตรภาพและความรักในวัยเด็กที่แสนซื่อ เรียบง่ายธรรมดา แต่ดูแล้วกลับคิดถึงความรักอย่างจริงใจในวันที่ทุกอย่างสดใสและมีความหวัง

ในวัยเด็ก…ปัญหาที่พบเจอช่างดูยิ่งใหญ่

แต่พอเวลาผ่านไป ผู้ใหญ่คนหนึ่งจะคิดถึงวันนั้นแล้วบอกกับตัวเองว่า…นั่นมันสบายที่สุดแล้ว 

เพราะต่อให้ปัญหาหนักแค่ไหน เราก็ยังมีแรง มีกำลัง มีความหวังให้ก้าวต่อไป ถ้าใครค้นหาตัวเองเจอและยอมลำบากตั้งแต่วันนั้น อนาคตข้างหน้ามองกลับมาเขาจะไม่เสียใจ

เพราะในทางเดินชีวิต…ที่ๆ เราอยากไปมากที่สุด อาจจะเป็นที่ๆ เราเดินอ้อมไกลมากที่สุด…ถ้าหากเราไม่ตั้งใจ

#Youth
#วัยวุ่นรัก
#น่ารักมากอยากให้ดู
#Monomax


You may also like...

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น