The untamed ~ เจียงเยี่ยนหลี

“อาเซี่ยนเป็นน้องชายของข้า เมื่อมีคนดูถูกเขา สำหรับข้าแล้ว…ไม่ใช่เรื่องเล็ก”

ถ้าจะพูดว่าใครที่มีอิทธิพลทางใจของ “เว่ยอิง” มากที่สุดในเรื่อง “ปรมาจารย์ลัทธิมาร” คนๆ นั้นคงหนีไม่พ้น “เจียงเยี่ยนหลี” ศิษย์พี่หญิงของเว่ยอิง ลูกสาวคนโตในตระกูลเจียง พี่สาวแท้ๆ ของ “เจียงเฉิง”

เจียงเยี่ยนหลีเป็นลูกที่ได้ความโอบอ้อมอารีจากพ่อ ความกล้าหาญจากแม่ แต่มีความเป็นตัวของตัวเองไม่เหมือนใคร

ในวัยเด็กเมื่อพ่อรับลูกชายของเพื่อนรักมาเลี้ยงไว้ ก็ได้เจียงเยี่ยนหลีนี่เองที่คอยดูแลเด็กผู้ชายคนนั้น “อาเซี่ยน” เป็นคำที่เธอใช้เรียกขานเว่ยอิง

ในวันที่เจียงเฉินคิดว่าพ่อรักเว่ยอิงมากกว่า เจียงเยี่ยนหลีคอยเป็นตัวกลางประสานใจน้องทั้งคู่ เป็นหลักยึดและที่พักพิง เป็นตัวแทนสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันสามคนพี่น้องไม่แยกจาก

ไม่คิดเลยว่าอะไรๆ ก็ไม่แน่นอนทั้งนั้น เมื่อถูกตระกูลเวินรุกรานจากความขัดแย้งที่เว่ยอิงเคยก่อ ประมุขและฮูหยินตระกูลเจียงยอมสละชีวิตตัวเองเพื่อปกป้องให้พวกเขาหลบหนี หัวใจของเจียงเยี่ยนหลี…ถ้าเลือกได้ก็อยากตายตามพ่อและแม่ไป

เหตุการณ์นั้นแม้สาเหตุจะมาจากเว่ยอิง ต่อให้ทุกข์ใจอย่างไรเธอกลับไม่เคยถือโทษโกรธเขา

ในความโชคร้ายที่พบเจอ…เจียงเยี่ยนหลียังมีโชคดีอยู่บ้าง เมื่อได้เป็นเจ้าของความรักจาก “จินจื่อเซวียน” คุณชายตระกูลจินผู้แสนเพียบพร้อมที่คอยดูแลช่วยเหลือ

น่าเสียดายที่ความสุขนั้นแสนสั้น สามีจากเธอไปเหลือเพียงลูกน้อย “จินหลิง” ที่กำพร้าพ่อ

เจียงเยี่ยนหลีอาภัพนัก ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง สูญเสียพ่อ แม่ สามี แต่ยังมีใจห่วงใยความเป็นไปของน้องชาย 2 คน เหมือนครั้งหนึ่งที่เว่ยอิงถูกตำหนิต่อหน้าคนจำนวนมาก แต่เธอกลับออกตัวปกป้อง

“อาเซี่ยนเป็นน้องชายของข้า เมื่อมีคนดูถูกเขา สำหรับข้าแล้ว…ไม่ใช่เรื่องเล็ก”

เรื่องของเว่ยอิง…ไม่เคยเป็นเรื่องเล็กในสายตาเจียงเยี่ยนหลี

เธอรักเขา…เว่ยอิงรู้ว่าเธอรักเขา

เขารู้ดีที่สุดเมื่อเจียงเยี่ยนหลีรับดาบแทนเขาจนตายไปต่อหน้า

“อยากพูดกับเจ้าอีกสักคำ ศิษย์พี่อยากบอกเจ้าว่า…” ยังพูดไม่ทันจบประโยคด้วยซ้ำ เมื่อเจียงเยี่ยนหลีผลักอาเซี่ยนน้อยของเธอให้พ้นจากคมมีดที่แทงลงมา

ไม่มีอีกแล้ว ศิษย์พี่หญิงที่รักและคอยดูแลเขาเหมือนแม่ ฟางเส้นสุดท้ายหลุดลอย

เพราะเขา เจียงเยี่ยนหลีจากไปแล้วเพราะเขา เว่ยอิงเสียใจและเจ็บปวดจนไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อ

เสียดาย…

น่าเสียดายเหลือเกินเมื่อเว่ยอิงกระโดดลงมาจากหน้าผาครั้งนั้น

ถ้าหากเจียงเยี่ยนหลียังมีชีวิตอยู่เว่ยอิงอาจได้ยินเธอพูดว่า

“อาเซี่ยน อย่าโทษตัวเอง ผิดถูกอย่างไร…เจ้าก็คืออาเซี่ยนของศิษย์พี่

อาเซี่ยน…เจ้าจงมีชีวิตที่ดี

อาเซี่ยน…รักษาตัวด้วย”

You may also like...

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *