The untamed ~ หลานซีเฉิน

“ทุกสิ่งบนโลกย่อมมีกฎข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ยึดแต่ตนเองจนกระทบต่อผู้คนรอบข้าง”

ในเรื่องปรมาจารย์ลัทธิมารคำว่า“หยกคู่สกุลหลาน” ไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก“หลานซีเฉิน” คนพี่และ“หลานจ้าน” คนน้องทั้งสองเป็นผลงานชิ้นเอกที่ประณีตที่สุดของตระกูลหลานทั้งความประพฤติลักษณะท่าทางและความสามารถในการต่อสู้

หลานซีเฉินนอกจากจะสง่างามแล้วยังมีความสุภาพอ่อนโยนคิดถึงคนอื่นเขาสงบนิ่งแต่ไม่สงัดเงียบแบบหลานจ้านที่ทำตัวประหนึ่งไม้กระดานเคลื่อนที่ 

ความอ่อนโยนของหลานซีเฉินจับใจคนที่พบเห็นโดยเฉพาะ“จินกวงเหยา” ลูกชายของประมุขตระกูลจินเพราะมีแม่เป็นคณิกาในหอนางโลมเขาจึงไม่ได้รับการยอมรับจากพ่อและพลอยทำให้คนอื่นๆไม่เห็นความสำคัญไปด้วย

ครั้งหนึ่งจินกวงเหยาได้พบหลานซีเฉินหรือ“เจ๋ออู๋จวิน” ผู้ให้เกียรติคนอื่นในแบบที่เขาไม่เคยได้รับมาก่อนนั่นเป็นความประทับใจแรกที่จินกวงเหยาไม่เคยลืมเลือน

ทำไมหลานซีเฉินจะไม่ดีจับใจขนาดนั้นกฎบ้านตระกูลหลานแห่งกูซูมีหลายพันข้อ…

ต้องมีคุณธรรมและเมตตาจิตมีความกตัญญูรู้คุณดูแลเด็กสตรีคนชราไม่ทำลายพืชและสรรพสัตว์ให้อภัยคนชั่วส่งเสริมคนดีช่วยคนตกยากรู้จักยินดีกับคนอื่นรู้จักเสียใจกับคนอื่นไม่โอ้อวดข้อดีของตนเองไม่ล้อเลียนข้อด้อยของผู้อื่นทำความดีละเว้นความชั่วรู้จักแบ่งปันให้มากถูกดูหมิ่นอย่าได้โกรธถูกเอาใจอย่าได้ลืมตัวทำดีอย่าหวังผลตอบแทนไม่ยึดติดกับอดีตและอื่นๆอีกมากมาย… ฯลฯ

แค่“ทำความดีละเว้นความชั่ว” ก็ครอบคลุมไว้เกือบทั้งหมดของการกระทำแล้วคนตระกูลหลานที่ประพฤติตนตามนี้อย่างเคร่งครัดจึงยากนักที่จะทำให้ใครเสียใจ

“ทุกสิ่งบนโลกย่อมมีกฎข้าหวังว่าคุณชายเว่ยจะไม่ยึดแต่ตนเองจนกระทบต่อผู้คนรอบข้างที่เป็นห่วงเจ้า”

หลานซีเฉินเคยเตือนเมื่อรู้ว่า“เว่ยอิง” ฝึกวิชามารเขารู้ดีกว่าใครว่าน้องชายเป็นห่วงเพื่อนคนนี้มากแค่ไหนสำหรับหลานจ้านการฝ่าฝืนกฎเป็นเรื่องต้องห้ามถ้าเว่ยอิงยังดึงดันทำตามความต้องการของตัวเองก็ยากนักที่จะเดินทางร่วมกัน

…แม้จะเตือนแบบนั้นแต่ก็เป็นหลานซีเฉินคนเดิมที่พูดกับหลานจ้านไว้อย่างน่าฟังว่า

“ตัดสินคนผู้หนึ่งใช่ว่าจะใช้ความถูกผิดแบ่งแยกได้…ล้วนขึ้นอยู่กับจิตใจทั้งสิ้น”

เคร่งครัดในกฎระเบียบแค่ไหนแต่ก่อนจะตัดสินใคร…หลานซีเฉินเลือกจะปิดตาตัวเองลงข้างหนึ่งและเปิดตาอีกข้างโดยใช้มุมมองของคนๆนั้นเมื่อได้รู้ความจริงว่าจินกวงเหยาทำอะไรลงไปบ้างหลานซีเฉินยังพยายามถามหาเหตุผลที่เขาทำเรื่องเลวร้ายต่างๆมากมาย

“ข้าไม่มีทางเลือกพี่รอง…ถ้าเขาไม่ตายข้าก็ต้องตาย”

“เจ้าจะไม่มีทางเลือกได้อย่างไรอาเหยา” หลานซีเฉินเปิดทั้งใจเพื่อเข้าใจจินกวงเหยาแต่คำตอบที่ได้รับทำให้เขาผิดหวัง 

คนที่บอกว่าไม่มีทางเลือก…ได้เลือกแล้วว่าให้คนอื่นตายแทนตัวเอง

สำหรับ“หยกคู่สกุลหลาน” พวกเขามองเห็นความดีงามในตัวคนอื่นหลานซีเฉินนั้นเชื่อมั่นในตัวจินกวงเหยาเหมือนที่หลานจ้านเชื่อใจเว่ยอิง

อะไรจะมีค่าเท่าคนที่เรารัก“เชื่อถือ” ในตัวของเราแต่ทุกสิ่งมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอในความเชื่อใจต้องอาศัยสิ่งหนึ่งหล่อเลี้ยงเราเรียกสิ่งนั้นว่า“ความจริง”

“อย่าเรียกข้าว่าพี่รองอีก…” เป็นคำพูดที่หลานซีเฉินตัดสินโทษของจินกวงเหยา

ทุกสิ่งบนโลกย่อมมีกฎ…

และกฎข้อแรกคือการไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน…แม้มันจะทำให้ชีวิตของเราดีขึ้นกว่าเดิมก็ตาม

You may also like...

2 Responses

  1. วรันลักษณ์ พูดว่า:

    บทความนี้ เขียนไว้ได้ดียิ่ง

    ความเชื่อใจมีราคาที่ต้องจ่าย คือ ตวามจริง

  2. วรันลักษณ์ พูดว่า:

    ฉันชอบข้อความนี้มาก

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *