The untamed ~ จินจื่อเซวียน

“หากแต่ช่วงชีวิตอาจสั้นเพียงลมหายใจ ชั่วพริบตาอาจหมายถึงจุดสิ้นสุด ผู้ใดเล่าจะคาดเดาโชคชะตา”

ในบรรดาตระกูลต่างๆ ในเรื่อง “ปรมาจารย์ลัทธิมาร” ตระกูลที่มั่งคั่งที่สุดคือตระกูลจิน “เย่อหยิ่งจองหอง” น่าจะเป็นคำจำกัดความสั้นๆ ของคนในตระกูลนี้

เมื่อ “เจียงเยี่ยนหลี” ถูกหมั้นหมายกับ “จินจื่อเซวียน” คุณชายตระกูลจิน เธอคิดว่านั่นคือวาสนา เมื่อชะตาต้องกันสักวันได้อยู่ร่วม

จินจื่อเซวียนเกิดมาเพื่อเป็นคุณชายอย่างแท้จริง เขามีดีพอที่จะไม่กลัวใคร แต่ไม่เคยใช้สิ่งเหล่านั้นข่มเหงคนอื่น

แม้จะพูดไม่เก่ง แต่เพราะความร่ำรวยทำให้มีแต่คนอยากเข้าหา บุคลิก “วางท่า” ที่จินจื่อเซวียนเป็นคือการ “เก๊ก” โดยธรรมชาติอย่างสง่าผ่าเผย

แม้แต่คู่หมั้นตัวเองยังไม่คุยด้วย “เจ้าเป็นยังไง สบายดีไหม” คำถามพวกนี้ไม่เคยหลุดออกมาจากปาก

เจียงเยี่ยนหลีเองก็ทำหน้าไม่ถูกเมื่อได้เจอกันใกล้ๆ เธอเองก็ไม่เคยเอ่ยปากทักทายเขา ยิ่ง “เว่ยอิง” มีเรื่องชกต่อยกับเขาเพราะไม่พอใจที่จินจื่อเซวียนพูดเหมือนไม่อยากหมั้นทำให้เรื่องราวบานปลายใหญ่โตและปิดท้ายด้วยการถอนหมั้น

ไม่มีใครรู้ว่าคุณชายจินจื่อเซวียนคิดยังไง ดีใจ…หรือโล่งอก

จนกระทั่งวันหนึ่งในงานใหญ่บ้านตระกูลจิน เจียงเยี่ยนหลีซึ่งเป็นหนึ่งในแขกวันนั้น ได้ยินเสียงจินจื่อเซวียนตะโกนเรียกโวยวายใหญ่โตบอกความในใจว่าเขาเองที่เป็นคนต้นคิดอยากให้เธอมา

ตะโกนไม่ว่าแต่กลับวิ่งหนีไปทั้งอย่างนั้น…คุณชายจินจื่อเซวียนยอมรับในที่สุดว่าเขารักเธอ

เหตุการณ์ต่างๆ ผ่านไปเหมือนสายน้ำไหล…ผ่านไปไม่หวนกลับ

คนที่เคยทำให้เจียงเยี่ยนหลีร้องไห้และกลับกลายเป็นเสียงหัวเราะ นอนสงบนิ่งและไม่มีวันจะลุกขึ้นมาเล่นกับ “จินหลิง” ลูกน้อยของเขาได้อีก

ถ้ารู้อย่างนี้…เธอจะไม่รอจนคนพูดไม่เป็นอย่างเขาเข้ามาหา เธอจะทักทายเขาบ้าง ถามไถ่เขาบ้าง เพื่อจะได้มีเวลาอยู่กับเขาเพิ่มขึ้นอีกแม้แค่เพียงสักวัน

“หากแต่ช่วงชีวิตอาจสั้นเพียงลมหายใจ ชั่วพริบตาอาจหมายถึงจุดสิ้นสุด”

ความสุขนั้นแสนสั้น แต่ลูกน้อยในอ้อมกอดของเธอนั้น…บอกว่ามันคือความจริง

You may also like...

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น