“ไม่คบคนพาล…”

***
วันนี้เป็นวันเกิดหลานจ้านค่ะ แอดเลยคิดถึงปรมาจารย์ลัทธิมารเวอร์ชั่นอนิเมะว่ามีตอนนึงเว่ยอิงถามหลานจ้านว่าตอนเขาตายไปหลานจ้านเคยทำบุญให้บ้างไหม ปรากฎคำตอบคือหลานจ้านไม่เคยทำ ดูใจร้ายใช่ไหมคะ..แต่ความจริงไม่ใช่ ^^ ที่ไม่ทำเพราะหลานจ้านเชื่อว่าเว่ยอิงยังไม่ตายค่ะ

การมีเพื่อนหรือคนที่หวังดีกับเราสำคัญมาก ขนาดมงคลชีวิต 38 ประการในศาสนาพุทธยังบัญญัติให้การ “ไม่คบคนพาล” เป็นมงคลข้อแรก

สมัยเด็กๆ แม้เว่ยอิงจะเกเรไปบ้าง แต่โดยพื้นฐานเขามีจิตใจที่ดี เพื่อนที่คบก็เป็นคนดี จะเห็นว่าการมีคนหวังดีจริงๆ อยู่เคียงข้าง คอยห่วงใยตักเตือนเรานั้นเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะในที่สุดเว่ยอิงก็สามารถกลับมายืนได้อย่างสง่าผ่าเผย

ส่วนหลานจ้านก็ทำให้เรารู้ว่า มีเพื่อนดีน่ะดีมากๆ แต่สิ่งที่ดีกว่าคือการที่คนๆ นั้นสามารถเป็นเพื่อนกับตัวเองได้ เพราะไม่มีใครสามารถจะอยู่กับใครได้ตลอดเวลา แม้แต่หลานจ้านเองก็ยังต้องกลายเป็นโดดเดี่ยวผู้น่ารักในวันที่เว่ยอิงจากไป

ดังนั้น “ตัวเรา” ต้องสามารถเป็นที่ยึดเหนี่ยวให้จิตใจของเราได้ด้วย ต้องบอกตัวเอง ต้องเตือนตัวเอง ต้องเป็นที่พึ่งให้ตัวเองได้

ความจริงแล้วมงคลของชีวิตข้อแรกต้องเริ่มต้นที่ “ตัวเรา” ถ้าเจอคนพาลเรายังพอจะเลือกคบได้ แต่ถ้าเราเป็นคนพาลซะเอง…จะเลิกคบได้อย่างไร ดังนั้นการไม่ทำตัวเป็นคนพาลจึงเป็นมงคลอย่างยิ่ง

ถ้าเราสามารถรักตัวเองได้ คบตัวเองได้…แล้วเราจะมีความสุข ^^
***
©2021 สนามอ่านเล่น All rights reserved.

You may also like...

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น