The untamed ~ เจียงเฉิน

“ในเมื่อยังไม่ตายก็หัดกลับมาให้เร็วหน่อย”

ในเรื่อง “ปรมาจารย์ลัทธิมาร” คนพูดจามะนาวไม่มีน้ำแบบนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจาก “เจียงเฉิง” ที่ใจร้อนและเจ้าอารมณ์กว่าใคร

สมัยเด็กๆ เจียงเฉิงถูกเลี้ยงคู่มากับ “เว่ยอิง” ที่เฉลียวฉลาด เก่งกล้าสามารถในทุกๆ เรื่อง เว่ยอิงเป็นชายหนุ่มที่ทำตัวเหมือนไม่มีอะไร แต่ข้างในมีความมั่นใจอยู่เต็มเปี่ยม

ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกเลยถ้าประมุขตระกูลเจียงจะรักและเมตตาเว่ยอิงมาก เพราะเขาน่ารักจน “เจียงเยี่ยนหลี” พี่สาวของเจียงเฉิงเอ็นดูเขาเหมือนเป็นน้องชายอีกคน

ขนาดตัวเจียงเฉิงเองที่กดดันเพราะเก่งน้อยกว่าก็ยังอดภูมิใจในตัวเว่ยอิงไม่ได้ เป็นความรู้สึกแปลกที่คนเราจะรู้สึกหวงแหนและอิจฉาคนๆ หนึ่งได้ในเวลาเดียวกัน

ความรู้สึกเหล่านี้เองที่ทำให้เจียงเฉิงฝึกหนักขึ้น เว่ยอิงเองก็เหมือนจะรู้…เขาพูดว่าถ้าเจียงเฉิงขึ้นเป็นประมุขเมื่อไหร่ เขานี่แหละจะคอยสนับสนุนไม่จากไปไหน

ไม่จากไปไหน…เจียงเฉิงเกลียดคำสัญญานี้ที่สุด คิดถึงทีไรก็เศร้าใจทุกครั้ง พ่อ แม่ พี่สาว จากไปก็เพราะเว่ยอิงยื่นมือไปช่วยคนอื่น ไม่คิดบ้างเลยว่าจะทำให้คนในบ้านเดือดร้อน

ทำไมถึงได้เห็นคนนอกบ้านสำคัญนัก แล้วทำไม…เกิดเรื่องทีไรต้องหายหน้าไปไม่กลับมา

“ในเมื่อยังไม่ตายก็หัดกลับมาให้เร็วหน่อย” เจียงเฉิงพูดกับเว่ยอิง เขาแสดงออกว่ายังโกรธ โมโห แต่ก็ตัดใจจากความห่วงใยไม่ได้

เมื่อถึงจุดระเบิด…เจียงเฉิงต่อว่าเว่ยอิงมากมาย และวันนั้นเองที่เขาได้รู้ความจริงจากเวินหนิงว่าใครที่เปลี่ยนจินตานให้เขา

น่าขำ…ไม่มีใครรู้ว่าเจียงเฉิงปกป้องเว่ยอิงจากการตามล่าของตระกูลเวินจนจินตานของเขาถูกทำลาย และตอนนี้กลับกลายเป็นตัวเขาเองที่ไม่รู้ว่าเว่ยอิงสับเปลี่ยนจินตานของตัวเองให้กับเขา

หลายปีที่ผ่านมาเว่ยอิงอยู่กับเขาเสมอ จินตานที่ให้แทนคำว่าเคียงข้าง เว่ยอิงให้พละกำลังซึ่งเป็นทุกสิ่งทุกอย่างแก่เขา

เพราะไม่มีจินตาน…เว่ยอิงถึงต้องใช้วิชามารแทนกระบี่ เพื่อไม่ให้เจียงเฉินต้องตอบคำถามเหล่านี้ เขายอมเป็นคนที่หายหน้าไป

เรื่องงี่เง่าของเราสองคน…คนที่เจียงเฉินคิดว่าทอดทิ้งเขามาตลอด กลับกลายเป็นคนที่เสียสละตัวเองเพื่อช่วยเขา และเอาตัวตนที่เหลือเพียงเศษซากไปช่วยคนอื่น

“ปล่อยวางมันเถอะ พวกเราอย่าไปรื้อฟื้นอีกเลย” เว่ยอิงพูดกับเจียงเฉิง

จะมีสักกี่คนที่บอกให้เราลืมความผิดพลาดที่เราเคยทำให้เขาเจ็บ และให้อภัยโดยไม่มีอะไรติดค้างในใจอีก

คำว่าครอบครัวยิ่งใหญ่เพราะมีสิ่งๆ นี้…เราไม่สามารถตัดขาดคนในครอบครัวได้ง่ายๆ แล้วปล่อยให้เดินจากไปโดยไม่คิดถึงกัน

ผิดใจอย่างไร ดีเลวแค่ไหน แต่ตราบใดที่เขายังมีชีวิตอยู่ เราก็ยังหวังให้เขากลับมาหา

กลับมาบอกเราว่า…เขาสบายดี

You may also like...

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *