ถึงเวลาหรือยัง

“เมื่อไม่ได้พัฒนาที่จิตใจ
จะพัฒนาด้านใดๆ ก็ไร้ผล
การพัฒนาจึงต้องเริ่มจากใจคน
เพื่อเกิดผลพัฒนาที่ถาวร”
~ ไม่ทราบชื่อผู้แต่ง ~

ขอแสดงความเสียใจกับผู้สูญเสียทุกท่านในเหตุการณ์กราดยิงที่โคราช และขอแสดงความเคารพไปยังผู้ปฏิบัติงานทุกท่านที่ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างสุดความสามารถจนเหตุการณ์คลี่คลายในที่สุด

สุดท้าย…ขอแสดงความเสียใจกับคุณแม่ของผู้กระทำความผิด รวมถึงทุกชีวิตที่จากไปในเหตุการณ์ครั้งนี้

อ่านข่าวแล้วเห็นหลายคนพูดว่าสงสารตัวเองที่ต้องอยู่ในสังคมนี้ ประเทศนี้ ไม่มีความปลอดภัย แย่ไปหมดตั้งแต่หัวแถวลงมาจนถึงหางแถว

อย่าลืมว่าเราเองก็อยู่ในแถวและ “มีหน้าที่” ทำแถวให้ตรงด้วยเช่นกัน ดังนั้นในขณะที่เราชี้มือว่าคนบางคนทำแถวบิดเบี้ยว แน่ใจแค่ไหนว่าเราทำตัวได้ “ตรง” กว่าเขา

เหตุการณ์ที่น่าสะท้อนใจที่สุดในการกราดยิงครั้งนี้คือมีคนกด Like แสดงความรู้สึกยินดี แสดงความคิดเห็นเชิงสนับสนุนผู้ก่อเหตุ หรือแม้กระทั่งการพูดว่าอยากให้ใครบางคนตายแทนใคร

ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เราสามารถแสดงความคิดเห็นให้การตายของคนอื่นเป็นเรื่องดี ไม่ว่าคนๆ นั้นจะทำเรื่องเลวร้ายหรือทำหน้าที่ได้ไม่เหมาะสมแค่ไหน แต่ไม่ว่าใครก็ไม่ควรจะต้องถูกอยากให้ตายใช่หรือไม่

แม้แต่เจ้าหน้าที่ที่ต้องวิสามัญเขาก็คงต้องทำเพราะหน้าที่ หรือแม้แต่ตัวผู้ก่อเหตุเองในวินาทีสุดท้ายของชีวิตถ้าเขาคิดได้ เขาก็อาจจะอยากขอโทษ

เข้าใจว่าบางความคิดเห็นไม่ได้อยากให้เป็นแบบนั้นจริงๆ หรอก แต่ที่พิมพ์เพราะคะนองปากอยากระบาย แต่การทำแบบนั้นก็เท่ากับบ่มเพาะความคิดที่มืดดำลงในใจตัวเอง

ไม่มีอะไรน่ากลัวเท่าความคิดที่เปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัวของคนๆ หนึ่ง

ตอนนี้ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ใครลุกขึ้นมาทำอะไรที่ไม่ดีเท่านั้น แต่ปัญหาที่แท้จริงคือบางคนไม่รู้ตัวว่าสิ่งที่เขาทำอยู่มันไม่ดี

หรืออาจจะ “รู้” แต่ไม่สามารถ “หยุด” การกระทำของตัวเองได้

การคิดว่าตัวเองเป็นผู้ถูกกระทำ…น่าสงสาร ทั้งที่ความจริงมีอีกหลายคนที่น่าสงสารกว่า แต่คนเหล่านั้นไม่เคยคิดว่าตัวเองน่าสงสาร กลับยังคงปฏิบัติหน้าที่ในส่วนของตัวเองอย่างเข้มแข็ง

ทุกวันนี้คนมักจะบอกว่าเครียดเพราะโครงสร้างทางสังคมมีความเหลื่อมล้ำสูง นั่นก็มีส่วน…แต่ถ้าหากคุณภาพทางใจเข้มแข็ง เราจะมองเห็นว่าทุกปัญหามีคำตอบ และคำตอบนั้นไม่ได้อยู่ที่ไหนไกลเลยแต่อยู่ที่ตัวเราเอง

เมื่อเรารู้ว่า “บทบาทหน้าที่” ของเราคืออะไร
“ตอนนี้” เรากำลังทำอะไร
และ…สิ่งที่เรากำลังทำจะ “ส่งผลกระทบ” ถึงใคร

ถึงเวลาหรือยังที่เราจะต้องหันกลับมาดูแลจิตใจของตัวเองและคนรอบข้างเพื่อเป็นส่วนหนึ่งที่จะทำให้สังคมของเรากลับมาน่าอยู่เหมือนเดิม

You may also like...

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น