“คุณชายรองมาที่นี่ทุกเช้าเย็น…”

ตอนดูปรมาจารย์ฯ จำได้ว่ามีตอนหนึ่งที่หลานจ้านแบกฉินเพื่อมารักษาเว่ยอิงที่กำลังเจ็บหนัก แต่วันนั้นเว่ยอิงฟื้นขึ้นมาพอดี

เห็นเขาฟื้น…ศิษย์พี่ใหญ่ที่คอยเฝ้าอยู่ดีใจมาก นางบอกว่าเว่ยอิงดีขึ้นเร็วเพราะหลานจ้านมาดีดฉินให้ฟังทุกวัน และยังบอกนางด้วยว่าร่างกายเว่ยอิงอ่อนแอเพราะสูญเสียพลังจากการใช้ตราพยัคฆ์ทมิฬไป

“คนเงียบขรึมแบบเค้าจะพูดเยอะขนาดนี้เหรอ” เว่ยอิงสงสัย

“คุณชายรองมาที่นี่ทุกเช้าเย็น…” เจียงเยี่ยนหลีบอกน้อง

ถึงฉากนี้จะไม่ค่อยมีบทพูด แต่สายตาของคุณชายรองตระกูลหลานสามารถบอกความในใจเป็นหมื่นล้านคำ โดยไม่ต้องพูดออกมาสักคำ

มิตรภาพลูกผู้ชายที่มาหาทุกเช้าค่ำ โดยไม่มีแม้สักคำที่พูดออกมา ^^

#คิดถึง 😊❤️
#ปรมาจารย์ลัทธิมาร
#สนามอ่านเล่น

You may also like...

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น