“คนบางคนจากไปแล้ว…แต่ยังอยู่ในใจเราเสมอ”

วันนี้มาพูดถึงคู่พี่น้องที่ดูแล้วรู้สึกว่ารันทดเหลือเกิน นั่นคือ “เวินฉิง” และ “เวินหนิง” ค่ะ พวกเขาเป็นญาติห่างๆ ของ “เวินเฉา” ลูกชายนิสัยเสียของประมุขตระกูลเวิน

เวินฉิงเป็นคนสวยที่มีความสามารถไม่ธรรมดา เธอเป็นหมอฝีมือดีและยังทำหน้าที่เป็นทั้งพ่อและแม่ให้น้องชายเพียงคนเดียว เวินหนิงร่างกายไม่แข็งแรงมาตั้งแต่เด็ก ด้วยความเป็นพี่เธอจึงคอยดูแลเขาทุกอย่าง

ความรักน้องเป็นจุดอ่อนที่ทำให้เวินเฉาบังคับเวินฉิงให้ช่วยงานได้ ทั้งที่ความจริงเธอไม่อยากข้องเกี่ยวด้วย คนพาลอย่างเขามีแต่จะหาเรื่องคน

ประมุขตระกูลเวินรู้ว่าที่กูซูมีตราพยัคฆ์ทมิฬซ่อนอยู่จึงวางแผนส่งเวินเฉา เวินฉิง และเวินหนิงมาเรียนกับตระกูลหลาน และในที่สุดเวินเฉาก็ขโมยตราพยัคฆ์ทมิฬสำเร็จ และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวเลวร้ายในชีวิตของใครต่อใคร

แต่เรื่องดีๆ ก็มีอยู่ ที่อวิ๋นเซินปู้จื่อฉู่เวินหนิงได้เจอกับ “เว่ยอิง” และประทับใจในความสามารถของเขา นอกจากพี่สาวแล้ว…เว่ยอิงก็ได้กลายมาเป็นไอดอลในดวงใจของเวินหนิงด้วย

ชอบใครไม่ชอบ มาชอบเว่ยอิงที่ไม่เคยกลัวใครแถมมีความสามารถในการแกว่งปากหาเสี้ยนเสมอ เวินฉิงรู้สถานการณ์ดี เธอสั่งห้ามไม่ให้เวินหนิงไปยุ่งกับเว่ยอิงอีก

ที่ห้ามเพราะไม่อยากให้น้องมีอันตราย ทั้งที่ความจริงแล้วเวินฉิงเป็นคนจิตใจดี ชอบช่วยเหลือคนอื่น แต่เธอก็เป็นคนธรรมดาที่ยังมีรักโลภโกรธหลง จึงต้องเลือกปกป้องคนที่ตัวเองรักก่อน

แต่ครั้งนี้เวินหนิงไม่เชื่อฟังพี่ เขาหาทางช่วยเหลือเว่ยอิงทุกครั้งที่มีปัญหา ทั้งตอนถูกขัง ให้ที่ซ่อน ช่วยนำศพประมุขและฮูหยินเจียงกลับมาให้ และยังขอร้องพี่สาวให้ช่วยสลับจินตานของเว่ยอิงกับเจียงเฉิง ถึงเขาไม่เก่งในเชิงยุทธแต่มีความอ่อนโยนในหัวใจเต็มเปี่ยม

เวินหนิงชอบความอิสระในตัวเว่ยอิง ชอบความเก่งที่ไม่ลืมช่วยเหลือคนอ่อนแอกว่า ชอบความกล้าคิด กล้าพูด กล้าทำ สิ่งต่างๆ ที่เว่ยอิงมีเป็นสิ่งที่เวินหนิงอยากทำ

เวินฉิงเลี้ยงน้องมาแบบไม่ปล่อย เธอลืมไปว่าทักษะการต่อสู้ชีวิตเป็นสิ่งที่ต้องฝึกฝน ยิ่งถูกปกป้องมากเท่าไหร่ก็มีแต่จะทำให้ยิ่งบอบบางลงเท่านั้น

ความจริงแล้วเวินหนิงอยากให้ตัวเองเข้มแข็งเพื่อจะได้ปกป้องดูแลพี่สาว เขาไม่อยากเป็นภาระให้อีกฝ่ายคอยดูแลเขาตลอดไป คนเรา…ถ้าตัวเองยังดูแลไม่ได้ก็อย่าหวังว่าจะไปดูแลใครได้เลย

ในวันที่ตระกูลเวินตกอับและถูกตามล่า เวินหนิงถูกจับตัวไป เวินฉิงจึงต้องขอความช่วยเหลือจากเว่ยอิงที่บังเอิญผ่านมาพบเธอโดยบังเอิญ พวกเขาออกตามหาแต่ช้าเกินไป เวินฉิงได้พบเพียงร่างที่ไร้ลมหายใจของน้องที่เธอรักที่สุด

เว่ยอิงพยายามช่วย เขาเป็นหนี้บุญคุณเวินหนิงมากมาย ซ้ำเวินฉิงยังช่วยเปลี่ยนจินตานให้เจียงเฉิง ช่วยให้คนที่เว่ยอิงรักรอดพ้นจากความหมดอาลัยตายอยาก ถึงการกระทำครั้งนี้ของเขาจะเป็นการขุดหลุมฝังตัวเอง แต่อย่างไรเขาจะต้องช่วยปลุกเวินหนิงขึ้นมาจากความตายให้ได้

เวินฉิงเป็นหมอ รู้ทั้งรู้ว่าน้องชายตายแล้ว แต่ด้วยความรักไม่ว่าหนทางไหนถ้าจะทำให้น้องกลับมาได้เธอก็ยอม ในที่สุดเว่ยอิงก็เรียกวิญญาณเวินหนิงกลับมาได้สำเร็จ ครั้งนี้เขาไม่ต้องกลัวใครมารังแกอีกแล้ว หุ่นเชิดอย่างเขามีพละกำลังเต็มเปี่ยม

…เสียดายอย่างเดียวคือกลับมาครั้งนี้เวินหนิงไม่มีชีวิต

เก่ง ดี มีความสุข คือองค์ประกอบสามอย่างของความฉลาดทางอารมณ์ที่จะทำให้คนๆ หนึ่งมีชีวิตอยู่ในสังคมที่มีคนมากหน้าหลายตาได้อย่างสมบูรณ์

เวินฉิงมีพร้อมทั้งเก่งและดี แต่เธอไม่เคยสุขได้เต็มที่ เพราะต้องคอยระแวดระวังดูแลความปลอดภัยของน้อง การต้องอยู่ใกล้กับคนไม่มีคุณธรรมอย่างเวินเฉา ทำให้เวินฉิงต้องฝืนใจทำหลายอย่างที่ขัดกับหลักการในใจ

ส่วนเวินหนิงเป็นคนดีแต่ยังไม่เก่งพอที่จะดูแลตัวเองและคนรอบข้าง ความอึดอัดในศักยภาพของตัวเองทำให้เขาไม่ค่อยมีความสุข

ความจริงแล้ว…คนดีที่ไม่เก่งนับได้ว่าเป็นความสวยงามของโลกใบนี้ เพราะพวกเขาสามารถพัฒนาตัวเองได้ถ้าขยันและอดทนมากพอ ไม่ว่าใครก็สามารถเก่งขึ้นได้ถ้าหมั่นฝึกฝนในเรื่องที่ตัวเองตั้งใจ

แต่การมีคนเก่งมากๆ ไม่ได้รับประกันว่าสังคมนั้นจะมีความสุข เพราะคนเก่งถ้าหากไม่ดีจะสามารถสร้างอันตรายกับคนอื่นได้มากมาย

ตรงข้ามกับคนดีที่ไม่เก่ง สังคมสงบสุขก็จริง แต่คนเราถ้าหากขาดการพัฒนาตัวเองก็คงไม่ได้ช่วยให้สังคมที่เขาอยู่ก้าวหน้าไปไหน

การกลับมาของเวินหนิงจะเรียกว่าเป็นโชคดีหรือโชคร้าย ในเมื่อเขาได้ “ใช้ชีวิต” ในวันที่ “ไม่มีชีวิต” พละกำลังที่มีมากมายแต่ถ้าไปเจอคนที่มีวิชาควบคุมวิญญาณก็สามารถควบคุมตัวเขาไว้ใช้ได้เหมือนกัน

ทำไมเราถึงต้องมีชีวิตอยู่เพื่อทำตามความต้องการของคนอื่น ในเมื่อถ้าเรามีศักยภาพมากพอการควบคุมและสั่งการชีวิตคือสิทธิ์ของเรา

ความฉลาดทางอารมณ์ไม่ใช่การทำให้ใครต่อใครมาตามใจ หรือมาทำตามในสิ่งที่เราวางแผนไว้ แต่มันคือการเรียนรู้ว่าในการใช้ชีวิต การพัฒนาตัวเองเป็นสิ่งจำเป็น คนเรานอกจากเก่งแล้วยังต้องดี ความสุขที่มีถึงจะยั่งยืน

เพราะเรามีหน้าที่จัดการอารมณ์ของตัวเอง ไม่ได้มีหน้าที่จัดการอารมณ์ของคนอื่น

เวินฉิงจัดการให้น้องมาทั้งชีวิตด้วยความรัก สิ่งที่เธอทำให้เวินหนิงนั้น…ถึงอดีตเขาจะอ่อนแอแต่อย่างไรเขาก็ยังเป็นคนดี และคนดีนี่เองที่สามารถพัฒนาและเปลี่ยนแปลงได้

ในวันที่เวินฉิงและเวินหนิงตัดสินใจไปรับโทษตายแทนเว่ยอิง คือวันที่สองพี่น้องจัดการอารมณ์ของตัวเองได้ดีที่สุด พวกเขายืนยัน “ความรู้สึกแท้จริง” เป็นครั้งสุดท้าย “ขอโทษและขอบคุณมาก” กับทุกสิ่งที่เว่ยอิงทำให้

ในวันนั้นพวกเขามีครบแล้วทั้งเก่ง ดี และมีความสุข

“เก่ง” คือการเดินไปหาความตายโดยไม่หวาดกลัว
“ดี” คือความรับผิดชอบและมีจิตสำนึกที่ถูกต้องว่าควรหรือไม่ควรทำอะไร
“สุข” อะไรจะมีความสุขมากไปกว่าการที่เรายังมีคนที่เรารักและรักเราอยู่เคียงข้างในวันที่เราลำบากที่สุด

พวกเขาคือคนในแบบที่ทำให้โลกใบนี้น่าอยู่ขึ้น และทำให้เรามองเห็นความดีงามในตัวของคนอื่นได้ชัดเจน

คนบางคนจากไปแล้วแต่ยังอยู่ในใจเราเสมอ

©2020 สนามอ่านเล่น All rights reserved.

You may also like...

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น